Bezoek uit Roemenië
Als uitvloeisel van ons bezoek aan Roemenië waren in de week van 5 t/m 9 december vier personen die met ouderenzorg te maken hebben in Roemenie bij ons te gast.
Doelstelling was om te ervaren hoe wij in ’t Slot met vraaggestuurde zorg omgaan. Met name hoe wij de bewoners activeren om wat ze zelf nog kunnen doen, ook zelf te doen.
Daarnaast uiteraard om te bekijken hoe zorginstellingen gebouwd zijn in ons land.
Op 5 december hebben we hen opgehaald van het vliegveld in Eindhoven.
Ze werden ondergebracht in het Slot zelf. Dat was mogelijk omdat wij kamers vrij hadden.
Het programma voorzag er in dat onze gasten zoveel mogelijk te zien kregen in een korte tijd. Dus werd het een zeer intensief programma.
Ons Hongaars (hoewel het Roemenen zijn, spraken zij Hongaars), is niet echt om aan te horen, dus bedienden wij ons met de verschillende activiteiten van een tolk. Met één van de gasten was redelijk in het Engels te communiceren.
Maar creatief personeel zoals bij ons werkt kostte het weinig moeite om met handen en voeten, mondbewegingen, enz. duidelijk te maken wat ze deden.
De gasten hebben meegewerkt op de afdelingen, dagverzorging en in de keuken. Daarmee kregen ze een aardige indruk hoe wij voor onze bewoners zorgen.
En het werd al snel duidelijk dat er nogal wat verschil zit in benadering van de zorg. Het bleek dat de gasten gewoon waren al snel de zorg van ouderen over te nemen, waar ons personeel de insteek had om zoveel mogelijk door de bewoner zelf te laten doen.
Die opstelling van onze gasten sloot aan wat Yolanda en ik hadden gezien in Roemenië. We merkten toen al dat het personeel daar in een hoog tempo bewoners wasten en aankleden en vervolgens (als het kon) hen op de stoel zetten en er verder er niets aan actviteiten met de bewoners werd gedaan. De bewoners werden daar heel passief gehouden.
De gasten zagen met verbazing hoe wij met de bewoners omgingen.
Speciaal waren ze ook geïnteresseerd in de Dagverzorging. Immers dat was in het recente verleden ook hun vraag naar ons toe om te participeren in het opzetten van een Dagverzorging in Roemenië.
We vonden het ook leuk en zinvol om hen ook iets te laten zien wat er elders gebeurt. We hebben ze meegenomen naar het nieuwe zorgcentrum Wijkenstein, de zorgboerderij in Velddriel en ziekenhuis Rivierenland.
Ze waren compleet gechoqueerd van de grootse opzet van Wijkenstein.
Naast de kennisoverdracht en het opdoen van ervaring, was er ook gelegenheid voor ontspanning. We boden hen onder andere een wintermaaltijd aan, zoals we dat in Nederland kennen. En dan weet u wel wat we bedoelen. Verschillende soorten stamppot. Het leek er op dat ze heerlijk vonden.
Tijdens deze maaltijd was er gelegenheid om met verschillende geledingen in ’t Slot te praten. Onder andere met de Cliëntenraad en de Ondernemingsraad.
Daarnaast was er een zangavond georganiseerd, waarbij het kinderkoor en Jeugdkoor van Wilma van ’t Klooster en het Slotkoor betrokken waren. Drie leeftijdsgroepen die mochten zingen over Gods trouw en goedheid aan mensen dichtbij en veraf bewezen.
Het was mooi om op te merken dat God door de geslachten heen werkt.
En laat zo’n avond maar over aan Wilma. Dan weet je gewoon dat het een mooie en enthousiaste avond wordt. Op het programma stond ook nog het ‘Stille Nacht, Heilige Nacht’ in het Hongaars. De gasten lazen vooraf voor ons de tekst en vervolgens werd het door ons allen gezongen. Of een echte Hongaar het verstaan had, weet ik niet, maar de melodie is internationaal, dus dat komt wel goed.
We mogen terugzien op een zinvolle week, waarbij we iets hebben kunnen laten zien van het werk zoals we dat in ’t Slot doen. We hopen dat zij iets met die ervaringen kunnen en ook de gelegenheid krijgen daarvan iets in de praktijk te brengen.
Zaterdag 10 december hebben we ze weer op het vliegtuig gezet naar Roemenië.
’t Slot zal zich bezinnen of en zo ja hoe ze met dit project doorgaat.
C.Innemee
Doelstelling was om te ervaren hoe wij in ’t Slot met vraaggestuurde zorg omgaan. Met name hoe wij de bewoners activeren om wat ze zelf nog kunnen doen, ook zelf te doen.
Daarnaast uiteraard om te bekijken hoe zorginstellingen gebouwd zijn in ons land.
Op 5 december hebben we hen opgehaald van het vliegveld in Eindhoven.
Ze werden ondergebracht in het Slot zelf. Dat was mogelijk omdat wij kamers vrij hadden.
Het programma voorzag er in dat onze gasten zoveel mogelijk te zien kregen in een korte tijd. Dus werd het een zeer intensief programma.
Ons Hongaars (hoewel het Roemenen zijn, spraken zij Hongaars), is niet echt om aan te horen, dus bedienden wij ons met de verschillende activiteiten van een tolk. Met één van de gasten was redelijk in het Engels te communiceren.
Maar creatief personeel zoals bij ons werkt kostte het weinig moeite om met handen en voeten, mondbewegingen, enz. duidelijk te maken wat ze deden.
De gasten hebben meegewerkt op de afdelingen, dagverzorging en in de keuken. Daarmee kregen ze een aardige indruk hoe wij voor onze bewoners zorgen.
En het werd al snel duidelijk dat er nogal wat verschil zit in benadering van de zorg. Het bleek dat de gasten gewoon waren al snel de zorg van ouderen over te nemen, waar ons personeel de insteek had om zoveel mogelijk door de bewoner zelf te laten doen.
Die opstelling van onze gasten sloot aan wat Yolanda en ik hadden gezien in Roemenië. We merkten toen al dat het personeel daar in een hoog tempo bewoners wasten en aankleden en vervolgens (als het kon) hen op de stoel zetten en er verder er niets aan actviteiten met de bewoners werd gedaan. De bewoners werden daar heel passief gehouden.
De gasten zagen met verbazing hoe wij met de bewoners omgingen.
Speciaal waren ze ook geïnteresseerd in de Dagverzorging. Immers dat was in het recente verleden ook hun vraag naar ons toe om te participeren in het opzetten van een Dagverzorging in Roemenië.
We vonden het ook leuk en zinvol om hen ook iets te laten zien wat er elders gebeurt. We hebben ze meegenomen naar het nieuwe zorgcentrum Wijkenstein, de zorgboerderij in Velddriel en ziekenhuis Rivierenland.
Ze waren compleet gechoqueerd van de grootse opzet van Wijkenstein.
Naast de kennisoverdracht en het opdoen van ervaring, was er ook gelegenheid voor ontspanning. We boden hen onder andere een wintermaaltijd aan, zoals we dat in Nederland kennen. En dan weet u wel wat we bedoelen. Verschillende soorten stamppot. Het leek er op dat ze heerlijk vonden.
Tijdens deze maaltijd was er gelegenheid om met verschillende geledingen in ’t Slot te praten. Onder andere met de Cliëntenraad en de Ondernemingsraad.
Daarnaast was er een zangavond georganiseerd, waarbij het kinderkoor en Jeugdkoor van Wilma van ’t Klooster en het Slotkoor betrokken waren. Drie leeftijdsgroepen die mochten zingen over Gods trouw en goedheid aan mensen dichtbij en veraf bewezen.
Het was mooi om op te merken dat God door de geslachten heen werkt.
En laat zo’n avond maar over aan Wilma. Dan weet je gewoon dat het een mooie en enthousiaste avond wordt. Op het programma stond ook nog het ‘Stille Nacht, Heilige Nacht’ in het Hongaars. De gasten lazen vooraf voor ons de tekst en vervolgens werd het door ons allen gezongen. Of een echte Hongaar het verstaan had, weet ik niet, maar de melodie is internationaal, dus dat komt wel goed.
We mogen terugzien op een zinvolle week, waarbij we iets hebben kunnen laten zien van het werk zoals we dat in ’t Slot doen. We hopen dat zij iets met die ervaringen kunnen en ook de gelegenheid krijgen daarvan iets in de praktijk te brengen.
Zaterdag 10 december hebben we ze weer op het vliegtuig gezet naar Roemenië.
’t Slot zal zich bezinnen of en zo ja hoe ze met dit project doorgaat.
C.Innemee